اسب در ادیان: "اسب براق"

بُراق یا قاطر سفید ، نام مرکبی است که حضرت رسول(ص) در شب معراج بر آن سوارشده و به آسمان صعود کرد. تصاویر زیادی در نگارگری ایران به این موضوع اختصاص دارد که در کتاب معراج نامه هم تصویری از صحنۀ معراج وجود دارد که در آن حضرت محمّد (ص) به همراه مرکبش که با سرانسان و دم شیر و بدن اسب، در میان فرشتگان در عرش آسمان نقاشی شده است .

ب – مرکب حضرت علی به نام دُلدُل :
ماده اَستری شَهباء که از آن پیغامبر اسلام بوده است . نام ماده استر سپید به سیاهی مایل که حاکم اسکندریه به حضرت رسول صلی اللّه علیه و آله و سلّم فرستاده بود ، آن حضرت به امیر المؤمنین بخشیده برای سواری،
ج – اسب خسرو پرویز به نام شبدیز:
شبدیز به معنی سیاه ، شب رنگ ، سیاه فام و مانند شب درسیاهی نام اسب خسرو پرویز پادشاه ساسانی بوده گویند چون رنگ آن سیاه بوده شبدیز نامیده شد و گویند از همۀ اسبان چهار وجب بلندتر بود و آنرا از روم آورده بودندگویند هر طعامی که خسرو خوردی او را نیز خورانیدی و چون شبدیز بمرد خسرو او را کفن و دفن کرد و صورت او را فرمود برسنگ نقش کردند و هرگاه که بدان نگریستی بگریستی و صورت شبدیز که خسرو بدان سوارمی شد در کرمان است». هموگویدكه پادشاه سالار مردانست و اسب سالارچهارپایان».
د – اسب سیاوش
سیاوش که در پهلوی و گاهی درفارسی سیاوخش گویند در اوستا سیا و روشن آمده سیاو ، سیاه + ارشن ، اسب نر-  یعنی دارندۀ اسب سیاه که این اسب همانطور كه در( تصویر3 ) می بینید همراه صاحبش با شجاعت تمام از میان آتش عبور می كند و رفیق نیمه راه نیست و تا پای جانش او را همراهی می كند.

دنیای اسب